Ostateczną decyzję dotyczącą przyjęcia tekstu do druku podejmuje Redakcja z uwzględnieniem takich kryteriów, jak: oryginalny wkład w rozwój danego obszaru badawczego, zgodności z profilem czasopisma. W przypadku braku zgodności formatu z wytycznymi dla Autorów artykuł będzie przesłany do poprawy.
Na potrzeby recenzowania metodą double-blind peer review (recenzenci i autorzy nie znają swoich tożsamości) autorzy muszą sporządzić dwie wersje manuskryptu – pełną i zanonimizowaną. Z wersji zanonimizowanej manuskryptu Autorzy muszą usunąć następujące informacje: imię i nazwisko autora, afiliację, adres e-mail, podziękowania, wskazanie źródeł finansowania oraz wszelkie inne dane umożliwiające zidentyfikowanie autora.
Redaktor odpowiedzialny za publikację w ramach danego obszaru językowego wybiera dwóch recenzentów zewnętrznych (spoza jednostki autora i spoza redakcji). Recenzenci zewnętrzni oceniają manuskrypt indywidualnie i anonimowo w okresie do dwóch miesięcy. W przypadku prac w językach innych niż polski, co najmniej jeden z recenzentów jest afiliowany w instytucji zagranicznej.
Recenzenci oceniają, czy praca kwalifikuje się do publikacji, biorąc pod uwagę kryteria określone w formularzu recenzji.
Każda recenzja jest sporządzana w formie pisemnej i musi jednoznacznie stwierdzać, czy artykuł nadaje się do publikacji.
Redaktor odpowiedzialny za publikacje w danym języku konsultuje recenzje z redaktorem naczelnym przed podjęciem ostatecznej decyzji. Jeżeli recenzje różnią się w sposób znaczący i/lub są ze sobą sprzeczne, redakcja konsultuje się z Radą Naukową czasopisma oraz, w razie potrzeby, powołuje trzeciego recenzenta w celu uzyskania dodatkowej opinii przed podjęciem decyzji.
Na podstawie recenzji redaktor naczelny podejmuje ostateczną decyzję o przyjęciu lub odrzuceniu artykułu.
Ani recenzenci, ani autorzy nie znają swoich tożsamości (double-blind peer review process).
Raz w roku redakcja publikuje listę recenzentów współpracujących z czasopismem.
